literatura

Od czasu do czasu spotyka się pozycje w literaturze SF, które nie będąc wprawdzie szczególnie odkrywcze w sferze pomysłów, fabuły, stylu czy postaci w jakiś sposób jednak zaspokajają w pełni ów głód, który pcha nas do czytania science-fiction właśnie.

Trzeba przyznać, że Diwow nawet ładnie pokazuje bitewne obrazki. A więc bitwy, romanse, demony z przeszłości, dużo grubo ciosanej polityki, zdrada, honor, wódka i Ruscy. Oto NZS w telegraficznym skrócie.

Oto dzieje pewnego eksperymentu genetycznego i jego długofalowych skutków. Na swój sposób kontynuuje tradycję Wyspy dr. Moreau i pytania zadanego przez Frankensteina, ale odpowiedź nie jest ani jednoznaczna, ani łatwa do przyjęcia.

Mamy tu wspominki z awanturniczej przeszłości bohatera, rozliczenie z dotychczasowym jałowym życiem, pojednanie ze zbuntowanym synem, zrealizowane marzenia o lataniu, uwiedzenie studentki, spotkanie z indiańskim mistrzem na targanym wichrem wzgórzu, nowy początek.

Żerdziński potrafi zaskoczyć pomysłami. Nie zdradzę tajemnicy, opisując alienrynę: kawałki ciała obcego, którego statek rozbił się na Ziemi, zażywane jako narkotyk wypluwający subiektywny świat psychiki narkomanów w "obiektywną" rzeczywistość.

Zasiedziały urzędnik wydziału Kontroli Technologii (którego znamy tylko jako Biurokratę) przybywa na peryferyjną planetę z misją godną młodego wilczka tajnej policji, a nie starszego pana z brzuszkiem. Meandruje w nieznanym, niemal dzikim, wibrującym środowisku powiązań i układzików.